فیبروم رحم چه نشانه‌هایی دارد و به چه دلایلی ایجاد می‌شود؟

فیبروم رحم

فیبروم رحم، رشد توده‌های غیرطبیعی و خوش خیم در دیواره رحم است. در برخی از زنان، اندازه‌ی این تومورها بسیار بزرگ و منجر به دردهای شدید شکمی می‌گردد و در برخی دیگر کوچک و علائم خاصی ندارد. غالبا این توده‌ها غیرسرطانی و خوش خیم هستند. میزان شیوع فیبروم رحم بین ۱۶ تا ۵۰ سالگی (سنین باروری) بیشتر است. در این سن میزان ترشح و تولید هورمون استروژن زیاد است. فیبروم رحم ۳۰ درصد از جمعیت زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

علائم و نشانه‌های فیبروم رحم

فیبروم رحم غالبا یک اختلال بدون علامت است. بسیاری از زنان ممکن است فیبروم رحمی داشته باشند، اما علامت و نشانه‌ی خاصی را تجربه نمی‌کنند. معمولا پزشکان به طور اتفاقی در طی معاینه لگن یا سونوگرافی فیبروم رحم را تشخیص می‌دهند. نشانه‌ها و علائم فیبروم رحم تحت تاثیر محل، اندازه و تعداد فیبروم‌ها است. در هر حال، شایع‌ترین علائم فیبروم رحم در افرادی که دارای نشانه و علامت هستند، شامل موارد زیر است:

  • خونریزی شدید در دوران قاعدگی
  • افزایش تعداد روزهای قاعدگی (بیش از یک هفته)
  • احساس فشار و درد در ناحیه لگن
  • تکرر ادرار
  • مشکل در تخلیه مثانه
  • یبوست
  • کمردرد و پا درد
  • احساس درد و ناراحتی در زمان رابطه جنسی
  • کم خونی

انواع فیبروم رحم

نوع فیبروم رحم بستگی به محل رشد آن دارد. انواع فیبروم رحم عبارتند از:

فیبروم داخل رحم: شایع‌ترین نوع فیبروم رحم است. این نوع فیبروم در داخل ماهیچه‌های رحم رشد می‌کند. رشد بیش از اندازه‌ی فیبروم‌های داخلی منجر به کشیدگی و بزرگتر شدن غیرطبیعی رحم می‌گردند.

فیبروم ساب سروز: این نوع فیبروم در بخش خارجی رحم به وجود می‌آید. رشد فیبروم ساب سروز باعث بزرگتر شدن یک طرف رحم می‌شود.

فیبروم پدانکولیت (ساقه‌دار): به آن دسته از فیبروم‌های ساب سروز که قاعده‌ای باریک و بلند دارند، فیبروم ساقه‌دار می‌گویند.

فیبروم ساب موکوزال: این نوع فیبروم در لایه میانی رحم (میومتری رحم) رشد می‌کند. میزان شیوع فیبروم ساب موکوزال کمتر از انواع دیگر فیبروم است.

علل به وجود آمدن فیبروم رحم

پزشکان علت دقیق ایجاد و رشد فیبروم‌ها را در رحم نمی‌دانند. با این وجود فیبروم‌ها ممکن است تحت تاثیر عوامل خاصی به وجود بیایند. این عوامل عبارتند از:

هورمون‌ها: هورمون‌های زنانه یعنی استروژن و پروژسترون که توسط تخمدان‌ها تولید می‌گردند، در هر سیکل قاعدگی دیواره رحم را بازسازی می‌کنند، ممکن است عامل اصلی رشد فیبروم‌ها باشند.

ژنتیک و سابقه خانوادگی: رشد فیبروم رحم ممکن است به طور ژنتیکی از مادر، خواهر یا مادربزرگ به دیگر افراد خانواده منتقل شود.

بارداری: در دوران بارداری هورمون‌های استروژن و پروژسترون به طور قابل توجهی در بدن مادر افزایش می‌یابند. افزایش میزان ترشح این دو هورمون در زمان بارداری ممکن است باعث رشد فیبروم رحم ‌گردد.

سن: رشد فیبروم‌ها در سنین بین ۳۰ تا ۴۰ سال شایع‌تر است. غالبا بعد از دوران یائسگی اندازه و تعداد فیبروم‌ها کمتر وکوچکتر میگردند.

نژاد: میزان ابتلای زنان آفریقایی – آمریکایی (سیاهپوستان) به فیبروم رحم بیشتر از زنان سفید پوست است.

اضافه وزن و چاقی: زنانی که اضافه وزن شدید دارند دو تا سه برابر بیشتر از افراد دیگر در معرض خطر ابتلا به فیبروم رحم قرار دارند.

رژیم غذایی: مصرف بیش از اندازه‌ی گوشت قرمز و فرآورده‌های گوشتی با میزان ابتلا به فیبروم رحم ارتباط مستقیمی دارد. در مقابل، مصرف زیاد سبزیجات خطر ابتلا به فیبروم را به طور قابل توجهی در زنان کاهش می‌دهد.

عوارض فیبروم رحم

با توجه به اینکه فیبروم‌های رحمی توده‌های خوش خیم و بدون خطر هستند اما در برخی از افراد می‌توانند، شرایط حاد پزشکی ایجاد کنند. عوارض ناشی از فیبروم رحم عبارتند از:

  • افت شدید گلبول‌های قرمز خون (کم خونی)
  • خستگی و بی‌حوصله‌گی
  • نیاز به تزریق و دریافت خون
  • نازایی
  • جدا شدن جفت از جنین
  • سقط جنین
  • عدم رشد جنین
  • زایمان زودرس

نظر دهید



اطلاعات تماس

تهران، گیشا (کوی نصر)، خیابان علیایی غربی، پلاک ۵۲، طبقه سوم، واحد جنوبی - یکشنبه تا پنجشنبه ساعت ۱۰ الی ۱۶

۶ - ۸۸۲۴۸۴۸۵ (۹۸۲۱+)

۰۹۳۹۴۱۶۲۷۸۸

از زبان بیماران

© 2017-2019 Dr.Saffarzadeh. Provided By Sisarv.